Nosówka to wysoce zaraźliwa oraz niebezpieczna choroba, która występuje u psów. Wywoływana przez wirus CDV, który należy do rodziny paramyksowirusów. Niestety, choroba często kończy się śmiercią czworonoga.

Nosówka u psa

Choroba nosówki wywoływana jest przez wirusa CDV, który pochodzi z rodziny paramyksowirusów. Nosówka u psa jest niebezpieczną chorobą dla życia naszego czworonoga. Należy do grona najgroźniejszych psich chorób i bardzo często kończy się śmiercią. Wirus w bardzo szybkim tempie rozprzestrzenia się po organizmie zwierząt, atakując wiele tkanek oraz narządów.

Najbardziej narażone oraz wrażliwe na zachorowanie są szczenięta. Jednak nosówka może zaatakować każdego psa, bez względu na wiek, płeć czy rasę. Wirus jest odporny na czynniki środowiskowe, co sprawia, że w temperaturze pokojowej potrafi przeżyć nawet do kilku dni.

Nosiciel takiego wirusa, wydala jego spore ilości wraz z moczem, kałem oraz z wydzieliną z nosa i oczu. Zdrowy pies może w łatwy sposób zarazić się chorobą, poprzez drogę kropelkową oraz pokarm. Zdarzyć się może, że pies zarazi się od właściciela, kiedy ten przyniesie wirusa na ubraniach lub butach.

Objawy nosówki u psa

Kiedy wirus dostanie się do organizmu, w szybkim tempie namnaża się. Głównie lokalizuje się w migdałkach i śródpiersiowych węzłach chłonnych. Niewiele czasu zajmuje mu przedostanie się do narządów limfatycznych, które uszkadza, przez co praca układu oddechowego zostaje zaburzona. Niestety, ale wraz z rozwojem, atakuje komórki innych układów.

Ze względu na to, że wirus atakuje różne narządy oraz tkanki, jego objawy są dość zróżnicowane. Mogą one dotyczyć układu pokarmowego, oddechowego, nerwowego, a nawet skóry i oczu. Wszystko zależy od formy choroby oraz jej przebiegu.

Najczęściej czas infekcji przebiega bezobjawowo lub zauważalne są łagodne objawy. Wiele zależy także od układu immunologicznego psa i jego odporności. Jeśli układ jest słaby, nosówka może mieć postać nadostrą lub ostrą.

W przypadku nadostrej postaci choroby, często występuje nagła, wysoka gorączka. Niestety, kończy się śmiercią, ale występuje najrzadziej. Natomiast postać ostra nosówki, występuje kiedy temperatura ciała sięga 41 st. C. Początkowo objawy dotyczą układu oddechowego, lecz z czasem mogą pojawić się wymioty i biegunka. W tym przypadku, choroba albo prowadzi do śmierci, albo czworonóg wyzdrowieje. Jednak w przypadku ozdrowienia, często pozostają trwałe zaburzenia układu nerwowego.

Istnieje także łagodna postać nosówki. Wtedy choroba nie stanowi zagrożenia dla życia psa, jednak objawy mogą utrudniać normalne funkcjonowanie oraz regenerację sił. Najczęściej zwierzę traci apetyt oraz jest apatyczny. Występują także trudności z oddychaniem, uciążliwy kaszel oraz ropny wypływ z oczu.

Nosówka – diagnoza

Ze względu na zróżnicowane objawy nosówki, postawienie szybkiej oraz trafnej diagnozy, nie należy do łatwych zadań. Diagnozę stawia lekarz weterynarii, który w pierwszej kolejności powinien przeprowadzić dokładny wywiad z właścicielem oraz klinicznie zbadać czworonoga. Często też trzeba wykonywać dodatkowe badania, w celu potwierdzenia bądź wykluczenia choroby.

Większość z badań można wykonać na miejscu, co znacznie usprawnia diagnozę. Wystarczy żeby lekarz pobrał kilka kropel krwi od psa, aby po kilku minutach uzyskać wynik. Oprócz pobrania krwi, lekarz może również pobrać wymaz z worka spojówkowego, migdałków lub dróg rodnych suki. Wtedy materiały są wysyłane do laboratorium, w celu wykonania szerszej diagnostyki.

Leczenie nosówki

Leczenie nosówki u psa jest trudne, a stawiane rokowania ostrożne, ponieważ wszystko zależy od występujących objawów. Do dziś na rynku nie pojawił się lek, który całkowicie zwalczyłby wirusa. Głównie podawane są środki przeciwgorączkowe, przeciwzapalne oraz różnego rodzaju antybiotyki. Często stosuje się także surowicę odpornościową oraz kroplówki. Zdarza się, że przez chorobę nasze czworonogi dostają drgawek lub wstrząsów, co skutkuje podawaniem dodatkowych leków.

Trzeba się jednak liczyć z faktem, że umieralność na chorobę nosówki u psów, wynosi aż 80%. W przypadku objawów neurologicznych, nie wynaleziono skutecznych lekarstw, więc gdy występują ciężkie objawy, zaleca się eutanazję czworonoga.