Nadżerka, dotyczy jednej trzeciej kobiet. Jeśli leczenie nie zostanie wdrożone w odpowiednim momencie, nadżerka może przyczynić się do wielu poważniejszych schorzeń. Charakteryzuje ją ubytek nabłonki lub błony śluzowej w konkretnej tkance.

Czym jest nadżerka?

Nadżerka, jest ubytkiem nabłonka lub błony śluzowej w konkretnej tkance. Jest ona dość niepozorna, swoim wyglądem przypomina małą rankę, o nierównej oraz brodawkowatej powierzchni. Taka rana powstaje w śluzówce wyściełającej szyjkę macicy od strony pochwy. Nadżerki spodziewać się mogą kobiety, które bagatelizują stany zapalne pochwy. Dochodzi do tego poprzez uraz mechaniczny, który może wystąpić np. w trakcie współżycia niedługo po porodzie, ponieważ szyjka macicy jest wtedy bardzo osłabiona. Warunki sprzyjające powstaniu nadżerki to także:

  • liczne porody
  • poronienia
  • częsta zmiana partnerów seksualnych

Dochodzi wtedy do uszkodzenia nabłonka szyjki macicy. Kobieta, która licznie zmienia partnerów jest bardziej narażona na infekcje przenoszone drogą płciową.

nadżerka szyjki macicy

nadżerka szyjki macicy

Jak rozpoznać objawy?

Trudno jest rozpoznać objawy nadżerki, ponieważ bywają dość niepozorne. Natomiast istnieje kilka symptomów, dzięki którym można ją podejrzewać, i w porę skorzystać z konsultacji ginekologicznej. Do takich symptomów zaliczamy:

  • ból w podbrzuszu
  • bóle w okolicy krzyżowo-lędźwiowej
  • plamienie między miesiączkami bądź po stosunku
  • upławy o różnej barwie oraz nieprzyjemnym zapachu

Nie należy jednak, sugerować się podanymi objawami w 100%, ponieważ mogą one nie wystąpić, lub być przyczyną całkiem innego schorzenia na przykład endometriozy. Ważne natomiast jest, aby przynajmniej raz do roku udać się na kontrolne badania ginekologiczne.

Leczenie nadżerki

Istnieją dwa sposoby leczenia nadżerki, wyróżnić możemy leczenie za pomocą substancji chemicznych oraz zabiegowe. Jak wygląda każde z nich?

1) Za pomocą substancji chemicznych

  •  Farmakologiczne, które opiera się na lekach przeciwzapalnych. Takie działania są podejmowane najczęściej wtedy, kiedy nie ma zagrożeń związanych z powikłaniami, oraz gdy nadżerka jest mała.
  • Koagulacja chemiczna stosowana jest wtedy, kiedy zmiany są niewielkie. Nadżerka opatrzona zostaje specjalnymi preparatami, których zadaniem jest likwidacja chorych nabłonek.

2) Zabiegowe

  • Elektrokoagulacja – polega ona na wypalaniu zmienionych komórek za pomocą iskry elektrycznej. Metoda uważana jest za skuteczną, bo dzięki niewielkiemu rozmiarowi elektrody, lekarz może dotrzeć do każdego chorego miejsca. Nabłonek goi się od 3 do 5 tygodni, a podczas procesu gojenia mogą występować upławy o nieprzyjemnym zapachu, które są objawem towarzyszącym.
  • Kriokoagulacja – inaczej zamrażanie, które polega na wymrażaniu zmiany za pomocą ciekłego azotu. Ten sposób najczęściej stosuje się w przypadku większych zmian.  Metoda ta jest bardzo skuteczna i bezbolesna, jednak zdarza się, że zabieg wymaga kilku powtórzeń.
  • Fotokoagulacja – laseroterapia, polegającą na niszczeniu chorych tkanek za pomocą wiązki lasera oraz wycięciu chorej tkanki nożem elektrycznym. Ta metoda wykorzystywana jest do  niewielkich oraz płytkich zmian. Zabieg jest bezbolesny, a na nabłonku nie powstają blizny.

Powikłania nieleczonej nadżerki

Nadżerka jest dość podstępnym schorzeniem, który zazwyczaj nie wykazuje jednoznacznych objawów. Najczęściej wykrywana jest podczas rutynowych badań ginekologicznych. Natomiast złą wiadomością jest fakt, iż nieleczona nadżerka może z czasem przerodzić się w zmiany nowotworowe.